اصول تغذیه بعد از جراحی

اصول تغذیه بعد از جراحی
13 مرداد 1405

تغذیه بعد از جراحی لیپوابدومینوپلاستی یکی از مهم‌ترین عوامل در کاهش ورم، بهبود سریع‌تر زخم‌ها و ماندگاری نتیجه عمل است. هدف اصلی رژیم غذایی در این دوران، تأمین پروتئین برای ترمیم بافت‌ها، کنترل التهاب و جلوگیری از یبوست (برای فشار نیامدن به عضلات دوخته‌شده شکم) است.

 

برنامه تغذیه‌ای در سه فاز زمانی:

 

۱. هفته اول (فاز حاد و بازسازی اولیه)

 

در این هفته، تمرکز روی هضم آسان، جبران مایعات از دست‌رفته و جلوگیری از تهوع است.

 

مایعات فراوان: آب، آب‌کرفس (برای کاهش ورم)، آب‌آناناس طبیعی (حاوی آنزیم بروملین برای بهبود کبودی) و سوپ‌های رقیق.

پروتئین زودهضم: عصاره گوشت، فیله مرغ آب‌پز، آب‌پاچه یا سوپ پای مرغ (غنی از کلاژن برای ترمیم پوست).

عدم مصرف نمک: نمک دشمن شماره یک شما در این مرحله است و ورم شکم را چند برابر می‌کند.

 

نکته بسیار مهم: به دلیل استفاده از داروی بیهوشی و مسکن‌ها، روده متوقف یا کند می‌شود. یبوست و زور زدن هنگام دفع می‌تواند به بخیه‌ها و عضلات شکم فشار جدی وارد کند. حتماً از سوپ‌های پرفیبر، آلو و در صورت نیاز ملّین با نظر پزشک استفاده کنید.

 

 

۲. هفته دوم تا چهارم (فاز کاهش التهاب و جوش خوردن بافت)

 

در این مرحله اشتهای شما برمی‌گردد و بدن با سرعت بالا در حال ترمیم بافت‌های زیرین و پوست است.

 

افزایش پروتئین: جوجه‌کباب بدون چربی، گوشت بوقلمون، تخم‌مرغ، ماهی و حبوبات خیس‌خورده.

ویتامین C بالا: مرکبات، توت‌فرنگی، فلفل دلمه‌ای و بروکلی (ویتامین C کلید ساخت کلاژن در محل بخیه‌هاست).

ویتامین A و روی (Zinc):  تخم کدو، اسفناج و مغزها (مانند بادام) به فرآیند بسته شدن زخم سرعت می‌دهند.

چربی‌های مفید: روغن زیتون، آووکادو و اُمگا-۳ به کنترل التهاب درون‌بافتی کمک می‌کنند.

 

۳. ماه دوم به بعد (تثبیت وزن و ماندگاری نتیجه)

 

سلول‌های چربی تخلیه‌شده برنمی‌گردند، اما سلول‌های چربی باقیمانده در صورت دریافت کالری اضافه می‌توانند بزرگ شوند.

 

کربوهیدرات‌های پیچیده: تعویض نان سفید و برنج ساده با نان جو، سبوس‌دار و برنج قهوه‌ای.

کنترل حجم مواد غذایی: استفاده از وعده‌های کوچک‌تر اما متوالی (۴ تا ۵ وعده در روز) تا به جدار شکم فشار وارد نشود.

 

 

پرهیزهای غذایی مهم

چه چیزهایی نباید بخورید؟

 

نمک و غذاهای شور (کنسرو، فست‌فود، خیارشور) به علت احتباس آب و شدیدتر شدن ورم شکم و پهلو (حداقل ۴ تا ۶ هفته )

قندهای مصنوعی و شیرینی‌جات به علت ایجاد التهاب و کند کردن فرآیند ترمیم زخم (حداقل ۱ ماه )

غذاهای نفاخ (حبوبات خیس‌نشده، کلم، نوشابه)  به علت نفخ معده و فشار مستقیم به عضلات دوخته‌شده ( ۳ تا ۴ هفته )

الکل به علت تداخل با مسکن‌ها و آنتی‌بیوتیک‌ها، افزایش خونریزی و ورم (حداقل ۱ ماه )

دمنوش‌های رقیق‌کننده خون ( زنجبیل زیاد، چای سبز سنگین) به علت افزایش خطر خونریزی زیرپوستی و سروم ( ۲ هفته اول )

اشتراک گذاری:
مطالب مشابه
دیدگاه‌ها
امتیاز دهید:
0 از 5